ศูนย์ช่วยเหลือบนโทลเวย์

adman

สนใจเข้าร่วมทีมอาสา โทร 084-674-1576
(ช่วงกลางวันจะลงพื้นที่ครับ ตอบเมลล์ได้ช่วงดึก ๆ )

ก่อนอื่นต้องขอบอกว่า จุดที่เราไปตั้งศูนย์ช่วยเหลือผู้ประสบภัย ในวันนี้
ยังไม่ได้รับการอนุญาต (อย่างเป็นทางการ - กำลังส่งเรื่องไป) แต่เรารอไม่ไหว
เพราะศูนย์ความช่วยเหลือ จะหนีน้ำไปเรื่อย ๆ ไม่ได้  เราต้องร่วมทุกข์ร่วมสุข ก้าวไปด้วยกัน
ไม่ว่าน้ำจะท่วม หรือ ไม่ท่วม เราไม่คิดกังวลเรื่องนั้นแล้ว เพราะมีสิ่งที่ต้องคิดอีกหลายอย่าง
เราควรคิด จะทำอย่างไรต่อไป กับประชาชนที่ประสบภัยในพื้นที่ (ยังไม่นับรวมพื้นที่ ที่ยังไม่ท่วม)
และจุดที่เราทำได้ตอนนี้ คือ เข้าไปให้ถึงพื้นที่ใกล้ที่สุด นำความช่วยเหลือไปให้ถึง

สิ่งที่เขาไม่ได้บอกเรื่องสถานการณ์น้ำท่วม
    ขอให้ใช้วิจารณญาณในการอ่าน และวิเคราะห์ส่วนตัวนะครับ
อย่างพึ่งเชื่อในสิ่งที่ผมเขียน ต่อไปนี้ แต่ขอให้ใช้ข้อมูลให้มาก มาช่วยกันคิด
ใช้เหตุผล และความรู้ของเราที่มีทั้งหมด เพื่อคิดและตัดสินใจด้วยตัวเอง
   สำหรับสถานการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในกรุงเทพฯ สิ่งหนึ่งที่สำคัญที่สุดคือ
เรามีสิทธิ์ ที่จะรับรู้ความจริงทั้งหมด เพื่อเราจะตัดสินใใจด้วยตัวเอง
เมื่อเรารู้สถานการ์จริงแล้ว เราจะอยู่ หรือ จะไป ก็เป็นสิทธิ์ของเราเอง
ไม่มีใครห้าม ไม่มีใครบังคับเราได้ ใครจะมาลากเรา ก็คงไม่มีประโยชน์

น้ำทั้งหมดมีประมาณ 12,000 ล้าน ลูกบาศก์เมตร   (หนึ่งหมื่นสองพันล้านลูกบาศก์เมตร)
พื้นที่ กรุงเทพฯ ชั้นในทั้งหมด ถ้าปล่อยน้ำเข้าสูง 1 เมตรจะสามารถรับน้ำได้ 1,600 ล้าน ลูกบาศก์เมตร (หนึงพันหกร้อยล้านลูกบาศก์เมตร)

กรุงเทพฯ มีการระบายน้ำ 3 สายหลักคือ แม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำบางปะกง แม่น้ำท่าจีน
รวม ๆ กันแล้วระบายได้ 400-500 ล้านลูกบาศก์เมตร (สี่ร้อยถึงห้าร้อยล้านลูกบาศก์เมตร)

ถ้าไม่หาทางอื่น หรือไม่มีวิธีที่ดีกว่านี้ สถานการณ์จะท่วมหรือไม่ คงไม่ต้องถาม
ที่เหลือพิจารณาเองเองครับ ว่าคุณจะอยู่หรือจะไป

ไม่ว่าท่วม หรือไม่ท่วม สิ่งเหลานี้เราต้องเผชิญ
1. อาหาร - น้ำ ขาดแคลน เพราะอะไร
    ..โรงงานกว่า 1,000 โรงงาน ซึ่งเป็นแหล่งผลิตอาหาร น้ำท่วมไปหมดแล้ว
จึงไม่มีการผลิตอีกต่อไป คนงานนับแสนคนตกงาน แรงงานออกต่างจังหวัด
ดังนั้น อาหารที่จะส่งไปตาม โลตัส บิกซี ห้าง...เซเว่น จะหายาก จนถึง ไม่มี..
    ..หลัก ๆ ของอาหาร มาจากต่างจังหวัด และ ปริมลฑล เมื่อเส้นทางรอบกรุงเทพฯ น้ำท่วม ดังนั้นเส้นทางลำเลียงอาหาร จึงใช้ไม่ได้
อาหารที่จะส่งมาขายใน กทม. จะหายาก และแพงมาก จนอาจจะไม่มีส่ง
   ..น้ำ หลังจากที่ กทม.น้ำท่วม การผลิตประปาจะมีปัญหาแน่นอน
ไม่ว่าจะมีเทคโนโลยีสูงแค่ไหนก็ตาม  คนจะหาน้ำกินแบบ อกสั่นขวัญหาย
เพราะโรงงานที่น้ำท่วม มีหลายโรงงาน ที่มีสารเคมีร้ายแรง ซึ่งยังไม่ได้ตรวจสอบหลายจุด
แม้สารเคมีจะละลายไปกับน้ำ แต่ก็ไม่อยากเสี่ยงเหมือนกัน..ไม่รู้ว่ามันจะเข้ามาในประปาหรือเปล่า

2. ถูกตัดขาดจากโลกภายนอก
   ..ระบบไฟ มีปัญหา
แน่นอนว่าคงไม่ตัดไฟทั้ง กทม. แต่จุดไหนที่เสี่ยง ก็จะโดนตัด
นอกจากจุดที่มี เครื่องกำเนิดไฟใช้เอง ซึ่งเราจำเป็นต้องใช้โทรศัพท์ และดูทีวี ข่าวสาร
เมื่อไม่มีไฟ ก็เหมือนถูกตัดจากโลกภายนอกไปด้วย
คุณจะวิ่งเข้ามาในเมือง เพื่อชาร์จโทรศัพท์ จะมาได้สักกี่ครั้ง
และที่ ๆ ชาร์จโทรศัพท์ได้ เขาจะเปิดได้นานแค่ไหน วันไหนน้ำท่วมเขาก็ปิดบริการ
แล้วคุณจะทำอย่างไร จะเดินทางไกลขึ้นเรื่อย ๆ คนหนีเข้าข้างใน กทมฯ เรื่อย ๆ คงไม่ไหว
(มันเหมือนโดนข้าศึก ตีวงล้อม แล้วบีบเราเข้าไปเรือย ๆ ทางเดียวจะรอดคือ ตีฝ่าวงล้อม)

3. หลังจากน้ำลด ไฟมา
    มันอาจจะเป็นสิ่งที่เราคิดไม่ถึง หรือยังไม่ได้คิด ซึ่งเราเองไม่อยากให้มันเกิดขึ้น
แต่ลองมามองดูความเป็นจริงกันดีกว่า เมื่อคนอพยพไปนอกเมืองกันมากขึ้น
บ้านเมือง ก็ไม่ต่างจากร้าง แม้จะมีคนอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้อยู่กันหนาแน่น อยู่กันบางพื้นที่เท่านั้น
..สิ่งที่สำคัญ เรากำลังส่งเชื้อเพลิงอย่างดี ไปทั่วกรุงเทพฯ มันคือแพ ที่เราสร้างกันนั่นเอง
แพจำนวนมาก ถูกส่งไปช่วยเหลือผู้ประสบภัย ซึ่งแพเหล่านี้ สร้างจากขวดพลาสติกเป็นส่วนใหญ่
มันเป็นขยะที่เก็ยกวาดยากมาก ๆ
   คิดดู ในงานลอยกระทงแค่คืนเดียว คนที่ออกมาลอยกระทง รุ่งเช้า มีขยะกองเต็มลำน้ำสักเท่าไหร่
ขนาดกระทง เล็ก ๆ นะครับ แต่นี่แพ มีเท่าไหร่ก็ไม่พอ
และสิ่งที่น่าห่วง หากเกิดไฟขึ้น ไม่ว่าจะด้วยสาเหตุใด มันไม่มีคนอยู่บ้าน หรือไม่มีคนอยู่แถว ๆ นั้น
ใครจะมาแจ้งเหตุ หรือใครจะเข้าไปช่วย กว่าจะรู้ คงเห็นกลุ่มควันไฟเป็นสัญาณ ซึ่งตอนนั้นคงหนักแล้ว
   สิ่งที่สำคัญ เราอย่ากลัว แต่ขอให้คิดและตรวจสอบให้เราพร้อมกับทุกอย่าง

ร้ายแรงที่สุดหากคิดจะอพยพ  ขอให้พิจารณาสิ่งต่อไปนี้ก่อน
1. อย่าไปถนนใหญ่ ไม่ว่าคุณจะอพยพ หรือไม่ก็ตาม
    แน่นอนว่าไม่ได้ห้าม แต่เวลาที่ทางการประกาศให้อพยพ ประชาชนจะพากันแตกตื่น
และจะแห่กันออกพร้อม ๆ กัน และรถจะติดอย่างสาหัส (ขนาดยังไม่ประกาศอพยพ ยังติดยาวเหยียด ยิ่งกว่าเทศกาล)
สายอีสานผมไปมาแล้ว รถติดตั้งแต่ วังน้ำเขียว มาถึงแยกปราจีนบุรี
    เพราะฉะนั้น ไม่ว่าคุณจะอพยพ หรือไม่ ให้ศึกษาเส้นทางเอาไว้ก่อน ทางหนีทีไล่
ทางลัด ทางเชื่อมต่อ หรือ เส้นทางเลี่ยง (ศึกษาไว้ ไม่เสียหลาย)

2. เตรียมยาพาหนะอื่น
    อย่าหวังพึ่งรถยนต์เพียงอย่างเดียว รถอะไรก็แล้วแต่ ให้มันเคลื่อนได้
เพราะถึงจุดวิกฤตแล้ว  มอร์เตอร์ไซต์ คล่องตัวนักแล

3. เดินทางหลายต่อ อย่ารอรถ
    ถ้าจำเป็นต้องเดินทางออกต่างจังหวัด ซึ่งตอนนี้ บขส. ยังบริการไม่เพียงพอ
ยิ่งช่วงที่คนอพยพเยอะกว่านี้ หรือช่วงที่น้ำท่วมหนักขึ้น คนจะแห่หนีกันมากขึ้น
ให้เดินทางสายสั้น ๆ ก่อน เช่นไป โคราช แล้วค่อยไปต่อรถ
ยังไงออกให้พ้นกรุงเทพฯ ก่อน  ถึงโคราชแล้ว มีรถต่ออีกเยอะ
ส่วนสายเหนือก็เหมือนกัน ตอนนี้เดินทางสายเหนือจะยากหน่อย รถทัวร์เปลี่ยนเส้นทางทุกวัน
ถ้าไม่มีที่ไปจริง ๆ ให้เดินทางไปโคราชก่อน แล้วค่อยต่อไปสายเหนือ (เสียค่ารถเพิ่มนิดหน่อย ดีกว่าติดค้างที่ หมอชิต)

4. รวมกลุ่ม เหมาแท็กซี่
    บางทีไปหลาย ๆ คน ค่ารถทัวร์ ก็พอๆ กับค่าเหมารถ เพราะฉะนั้น รวมเงินกันแล้วเหมาไปเลย
สำหรับบางคนที่ มาคนเดียว หรือ มาสองคน จะเหมาแท็กซี่ คงเกินงบ
ถ้าเป็นได้ คุยกันเลยครับ คนข้าง ๆ แถว ๆ นั้น ยังไงก็คนไทยด้วยกัน เผื่อจะเจอคนที่ไปด้วยกัน
ไม่รู้จักกัน ไม่เป็นไร อย่าไปอาย... ชวน ๆ กันไปดีกว่าครับ


อื่น ๆ จะทยอยเขียนเพิ่มครับ
มาดู สถานการณ์แถว ๆ เซียรังสิต
และความเคลื่อนไหว ศูนย์ช่วยเหลือผู้ประสบภัยภาคประชาชน


นี่คือสถานที่ ที่เราจะไปตั้งศูนย์ช่วยเหลือผู้ประสบภัย

โทลเวย์ หน้าวัดประยูร ใกล้เซียรังสิต

สภาพด้านหน้า

กลายเป็นตลาดน้ำไปแล้ว

ตอนนี้เป็นจุดเดียวที่ ชาวบ้านใช้ขึ้นลง เดินทางเข้าเมืองเพื่อไปซื้อ อาหาร

ต่อไปเรามาดูสถานที่ตั้งศูนย์ของเรา

เข้าไปดูข้างในแล้ว...สุด ๆ นี่คือภาษีประชาชน นี่คือเงินของคนไทย..แทบไม่เหลือซาก

ทุกอย่างที่ขายได้...หายเกลี้ยง
เราจึงเข้าไปทำความสะอาด บางส่วน เพราะไม่ไหว มีอยู่ไม่กี่คน
หลัก ๆ คือ กระจกแตก ฝ้าหลุด หลอดไฟแตกกระจาย
ที่สำคัญ มีคนไปวางระเบิดด้วยหลายหลุมเลย ผมเดินเหยีบไปแล้วหนึ่งหลุม เหม็นสุด ๆ

เริ่มขนของที่ได้รับบริจาก

จากนั้นไปทำความสะอาดห้องน้ำกันต่อ

เสร็จภาระกิจ มืด พอดี  ยังไม่มีไฟ ยังไม่มีอะไรหุงหาอาหาร...ต้องกินอาหารกระป๋องรองท้องกันไปก่อน

ตัดขวดน้ำเป็นช้อนไปก่อน

ทีมอาสา..หน้าตาอย่างกับผู้ประสบภัย



สุดท้ายเก็มมาฝาก...วิวสวย ๆ โทลเวย์หน้าวัดประยูร

ใครมีอะไรแนะนำ เขียนได้ที่นี่ครับ ช่วยกันแชร์ แม้ว่าจะแชร์กันแล้ว

สนใจเข้าร่วมทีมอาสา โทร 084-674-1576
(ช่วงกลางวันจะลงพื้นที่ครับ ตอบเมลล์ได้ช่วงดึก ๆ )

jaideejung007

ขอส่งกำลังใจไปให้แทนนะครับ

yo_mrt

ต้นฉบับโพสต์โดย jaideejung007 เมื่อ 2011-10-31 08:34
ขอส่งกำลังใจไปให้แทนนะครับ

สู้ไปก่อนนะครับพี่น้องเดี๋ยวกำลังสนับสนุนจะเข้าไปช่วย
ตอนนี้ติดภาระกิจหน้าที่ๆรับผิดชอบอยู่เช่นกัน
สู้ๆคนไทยไม่ทิ้งกัน

รถและเรือได้มายังครับ..เรือเป็นเรือยนต์ป่าวครับ
ปล.เด๋วจานำกำลังเสริมไปช่วยครับคอนนี้ติดภาระกิจอยู่ครับ...CHAI

yoko

สู้ๆทุกคน

ba5nanas

สนับสนุน อิชิตันด้วย ช่วยทางอ้อม เนื่องจาก ผมเห็นข่าว ขนาดโรงงานเขาโดนน้ำท่วม ยังมีจิตใจยอดมนุษย์

แจกเงินให้พวกที่โดน น้ำท่วมอีก ตอนนี้ เลิก บริโภคโออิชิ แล้ว ดื่มอิชิตัน แทนแล้วครับ อิอิ วันละ สองขวด อิอิ

แต่ข้างบน ส่งกำลังใจไปให้เต็มที่ ถ้าเป็นพวก software ต้องการติดต่อ ฐานข้อมูล ให้ผมช่วย ก็ทำได้อยู่นะครับ

ถ้าเป็น php มี framework ที่ผมสร้างขึ้น เตรียมพร้อมอยู่แล้ว

ต้นฉบับโพสต์โดย ba5nanas เมื่อ 2011-11-7 12:54
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ba5nanas เมื่อ 2011-11-7 12:55

สนับสนุน อ ...

คิดเหมือนกันเลยคะ ตอนนี้เห็นอิชิตันไม่ได้ แทบจะกรูเข้าไปอุดหนุน

poohzana

หายเงียบเลย ไม่มีข่าวสารแล้วหลอครับ ๆ

adman

ต้นฉบับโพสต์โดย poohzana เมื่อ 2011-11-10 14:20
หายเงียบเลย ไม่มีข่าวสารแล้วหลอครับ ๆ ...

ไม่ได้หายครับ
แต่กำลังคิดว่าจะเอายังไงดี
เพราะผมเข้าไปดูครั้งล่าสุด ไม่กี่วันที่ผ่านมา

ห้องยังคงว่างเปล่า ไม่ได้ใช้ประโยชน์อะไรเลย
มีแค่หมวกตำรวจไม่กี่ใบ ไปวางไว้

ชาวบ้านโดนไล่ ให้ไปนั่งขาย บนบรรได้ น่าสมเพศสิ้นดี
มีรูปยืนยันครับ แต่ กำลังคิดว่าจะเอายังไงต่อไป

adman

ตอนนี้ไม่อยากไปยุ่งอะไรแล้ว
แต่ที่เอาภาพมาให้ดู.... เพราะไปเห็นมายังไง ก็เอามาให้ดูอย่างนั้น

poohzana

นับวัน ๆ ๆ ๆ รู้สึก เกียจ ตร. มากยังไงก็ไม่รู้ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ หวะ

adman

ดูจากปฏิทิน จะเห็นว่า ร้างมาแล้วตั้งแต่ปี 2008
ส่วนใบปฏิบัติงาน ครั้งสุดท้ายก็ปี 2550

แล้วยังมีหน้ามาพูดว่า สถานที่ราชการ ห้ามบุกรุก